บทที่ 489

ต่อมาในน็อกทิส โดมิเนีย ห้องครัวก็เริ่มมีชีวิตชีวาขึ้นมาอย่างเงียบๆ แต่ไม่ขาดสาย

เอซรายืนด้อมๆ มองๆ อยู่ใกล้ประตู โยกตัวบนส้นเท้าเบาๆ เขาเงยหน้าขึ้นทันทีที่ได้ยินเสียงฝีเท้าใกล้เข้ามา

ไลซาอยู่ที่นั่นแล้ว

ไม่ได้สวมผ้ากันเปื้อนสำหรับทำงานเหมือนเคย เขาสวมเสื้อทูนิคสะอาดสะอ้าน ติดกระดุมแขนเสื้อเรียบร้อย...